اندر احوالات بهناز 2

با توجه به استقبال زیاد دوستان از اندر احوالات بهناز بر آن شدم تا یکی دیگه از هزاران سوتی بهناز و خودمو  بنویسم البته به درخواست بهناز...

کادوی تولد

چندی قبل البته نزدیک به یکسال پیش 8 اردیبهشت سال قبل,تولد یکی از دوستامون (سجاده جون) بود و ما از قضا اون روز سه تایی(من و بنی و سجاده) به بازار رفته بودیم البته باید بگم من تصورم این بود که روز 18 تولد سجاده است و بهناز هم که خدا رو شکر هیچ وقت تولد هیچ کس رو یادش نیست ..سجاده بین راه گفت شما چرا به من تولدمو تبریک نمیگید و ما تازه دو هزاریمون جا افتاد و با شرمندگی فراوان بهش گفتیم میریم مغازه خودت یک چیزی انتخاب کن به عنوان هدیه تولدت ..

خب ما به مغازه های مختلفی سر زدیم هیچ چیز خاصی نظرشو جلب نکرده بود البته بگم فردای اون روز هم تولد هم اتاقی من هم بود ما به یه مغازه تزئیناتی رفتیم و من واسه اش یک کادو خریدم داخل همون مغازه بودیم که سجاده از یک تابلو خوشش اومد , گفتیم میریم باز هم می گردیم اگه چیز دیگه ای نپسندیدی همین رو انتخاب کن ( خب آخه به نفع من و بنی نبود گرون بود...) ما رفتیم و یک ساعتی که یه گشتی زدیم تصمیم بر اون شد که بریم و همون تابلو رو بگیریم (شانس که نداریم گرون پسندن بچه های این دوره زمونه !)داخل مغازه بودیم و داشتیم به تابلو های دیگه هم نگاه می کردیم که ناگهان ...

ناگهان صدای به گوش رسید تا من صورتمو برگردوندم دیدم از آسمون داره کارتن می باره و همینجوری می ریزه روی سر بهناز  بعد از چند دقیقه که بارش کارتن ها متوقف شد دیدیم ای دل غافل در حین این بارش چند مجسمه از روی ویترین مغازه افتاده و شکسته...

ما هنوز قضیه رو هضم نکرده بودیم که صاحب مغازه گفت ایرادی نداره ما هم خوشحال که دوباره ادامه داد:خب پولش رو باید بپردازید!

و ما یخمون آب شد حالا به دنبال توجیه قضیه بودیم آخه در حین خروج چند خانوم دیگه از مغازه این اتفاق افتاد و مصر بودیم که شاید مقصر اونها بودن ولی امان از صاحب مغازه می گفت نه شما (بنی)خوردین به قفسه ها خدا بگم چیکارش کنه هر وقت که باید باشه نیست هر وقت هم که نباید باشه هست اونم حضوری سرشار ار خرابکاری

خب دیگه ما از پس صاحب مغازه بر نیومدیم و گفتیم خب حساب کنید چقدر میشه ؟البته با هزارا ن اندوه

و از اونجایی که سه تا مجسمه شکسته بود هر کدوم به طور تقریبی10 تومنی بودن و آقای محترم گفتش سر خریدش باهاتون حساب کردم

و ما که چاره ای نداشتیم ته کیف هامون رو تکوندیم و پول خسارت رو دادیم و از اونجایی که با صاحب مغازه بحث کرده بودیم سجاده اون تابلو رو برنداشت هر چند ما اصرار کردیم ( البته ما دیگه آهی هم در بساط نداشتیم !!!)

سجاده طفلک کادوی تولد که گیرش نیومد هیچ پول هم داد تا خسارت جبران بشه آخه ما دنگ گذاشتیم تا خسارت رو بپردازیم!

خب بعد از اون اتفاق از مغازه که اومدیم بیرون اول که بسیار حالمان گرفته شده بود اما بعد از اون کلی به این ماجرا خندیدیم و سجاده قرار شد تا ما رو به بستنی دعوت کنه به مناسبت تولدش.

 ما به بستنی فروشی رفتیم و اونجا بودیم که  یک تصمیم خنده دار گرفتیم گفتیم بر می گردیم مغازه و تیکه های مجسمه ها رو از مغازه دار میگریم تا یادگاری نگه شون داریم تا خاطره اش بمونه

گفتیم پیش به سوی مغازه وحرکت کردیم و رفتیم تا رسیدیم به مغازه ی مورد نظر رفتیم داخل و گفتیم آقا ما تیکه های اون مجسمه ها رو میخوایم مغازه دار هم که واقعا از دست ما کلافه شده بود گفت همون موقع ریختمشون بیرون , دم درب پاساژ هستش ما هم راه افتادیم به ..

تا رسیدیم که باید عرض کنم دم درب که نبودن یه جورای کشونده شده بودن به خیابون ما گفتیم حیف شد , که مثل همیشه از دهن بهناز در و گوهر بیرون میریزه گفت : چه ایرادی داره برشون میداریم هرچی ما گفتیم بابا بی خیال بهناز زشته حالا بهناز دست بردار نبود در آخر بهناز که مرغش یک پا بیشتر نداره کارخودش رو کرد و سه تیکه ای بر داشت !

دیگه جونم براتون بگه ما از اونجا تا خوابگاه داشتیم می خندیدیم و اون شب یک شب فوق العاده خاطره انگیز شد واسه مون مخصوصا سجاده آخه بنده خدا کادویی که نگرفت هیچ بستنی هم داد و کلی پول البته خودش که خیلی خوشش اومده بود

خب این بود خاطره کادو دادن ما البته بگم اینقدرا هم بی معرفت نیستیم چند روز بعد رفتم بازار و یک کیف واسش گرفتم و بعدش از طرف خودم و بهناز بهش هدیه دادم....

                                                                                                      از طرف :نسا جونت